Damian Tylczyński Internet od strony developera

Szybkie komponenty w PHP

Ostatnio kolegom zaprezentowałem szybki sposób na stworzenie sprawnego prototypu komponentu w PHP. Ostatecznym wnioskiem, który zaraz wysuniemy jest przypomnienie faktu pracy z dynamicznym językiem programowania, który udostępniając nam hermetyzację i inne paradygmaty języka obiektowego pozwala nam uniknąć licznych “dżawawizmów” (czyt. rozwiązań Javy).

Najbardziej meczącym etapem pisania klas komponentów jest właśnie hermetyzacja i liczny nadmiarowy kod udostępniający funkcjonalności czy atrybuty danej klasy na zewnątrz z określeniem praw dostępu. Z wykorzystaniem klas magicznych możemy stworzyć prototyp pełny metod oraz atrybutów publicznych by dopiero w kolejnym etapie rozwoju aplikacji zabezpieczyć model obiektowy. Dzięki temu zapomnimy o nużącej pracy przy tworzeniu metod “get” i “set.

Napiszmy w charakterze prototypu prostą klasę “Mail”.

class Mail
{
  public $receiver;
  public $message;
  public $title;

  public function send()
  {
    mail($this->receiver,$this->subject,$this->message);
  }
}

$mail = new Mail;
$mail->message = 'Pozdrawiam';
$mail->receiver = 'seo@google.com';
$mail->title = 'Krótki test';
$mail->send();

Żadnych zabezpieczeń przed wpisaniem w atrybut “receiver” stringu nie będącego mailem, żadnej walidacji, żadnych metod “get” i “set”. Działa? Jak złoto.

Problem oczywiście pojawia się przy wyjściu danej klasy z etapu prototypowania. Nie możemy tak napisanej klasy oddać w ręce całego zespołu. Pal sześć jeśli byłaby to klasa tak prosta jak wyżej, gdy przy wywołaniu funkcji “mail()” z błędnymi argumentami zostaniemy poczęstowani warningiem. Co byłoby gdyby była to część krytycznego komponentu aplikacji? Z użyciem metod magicznych przejdźmy do wersji produkcyjnej.

class Mail
{
  private $receiver; // zmieniliśmy widoczność atrybutu "receiver"
  public $message;
  public $title;

  // Odwołania "set" do niedostępnego już atrybutu "receiver"
  // zostaną przekierowane do tej metody magicznej:
  public function __set( $attr, $value )
  {
    // Wywołujemy metodę "set" dla niewidocznego
    // już publcznie atrybutu
    switch($attr) {
      case 'receiver':
        $this->setReceiver($value);
        return;
    }

    // Rzucamy wyjątekiem (z SPL) jeśli są odwołania "set"
    // do nieistniejących atrybutów
    throw new InvalidArgumentException(sprintf('Attribute %s dosent exists',$attr));
  }

  public function setReceiver( $mail )
  {
    // jeśli argument nie jest mailem (funkcja wbudowana > PHP 5.2.0)
    // rzucamy wyjątkiem (z SPL)
    if( filter_var($mail, FILTER_VALIDATE_EMAIL) === false ) {
      throw new InvalidArgumentException('Given e-mail is invalid');
    }
    $this->receiver = $mail;
  }

  public function send()
  {
    mail($this->receiver,$this->subject,$this->message);
  }
}

Istniejący kod prototypu będzie działał perfekcyjnie, a my już posiadamy walidację ustawianego z zewnątrz maila. Szybko, gładko i przyjemnie możemy wdrażać wersję produkcyjną. Należy tylko pamiętać jeszcze o walidacji innych atrybutów klasy.

Przy okazji polecam zapoznanie się z zestawem funkcji do filtracji, które weszły w PHP wersji 5.2 oraz zestawem wbudowanych wyjątków z niedocenianego wciąż SPL.

Brak powiązanych postów.